Este artigo describe un despregamento real, anonimizado para respectar o acordo de confidencialidade co cliente. As cifras e os prazos son os reais do proxecto.
O punto de partida
O concello contaba cunha zona azul rotacional implantada en 2014 que se xestionaba con discos de papel e máquinas expendedoras de tíckets. A zona verde de residentes xestionábase nunha folla de cálculo que o departamento de Mobilidade actualizaba a man cando un veciño renovaba a súa autorización anual. Ambas as listas vivían sen conexión entre si, e a única forma de comprobar se unha matrícula tiña dereito a aparcar era que un axente a consultase manualmente.
O problema non era operativo: era de control. Os axentes pasaban máis tempo verificando autorizacións que sancionando, os residentes queixábanse de que non podían aparcar nas súas propias rúas e a conciliación contable da recadación facíase a final de mes cunha marxe de erro elevada.
O equipo técnico do concello formulounos o reto de unificalo todo en seis semanas para chegar listos á tempada alta do verán.
As decisións das dúas primeiras semanas
O primeiro traballo non foi técnico, foi de catálogo. Antes de configurar Aparca360 había que decidir como se categorizaban as autorizacións existentes:
- Residentes empadroados con vehículo ao seu nome: zona verde, gratuíta, renovación anual automática.
- Residentes con vehículo de empresa: zona verde con xustificación documental, vixencia dun ano.
- Comerciantes do casco histórico: lista branca específica con horario de carga e descarga.
- Vehículos de servizos municipais e emerxencias: lista branca permanente sen restrición horaria.
- Vehículos eléctricos sen distintivo ZBE: lista branca cunha bonificación do 50% na zona azul.
Cada categoría modelouse como unha lista branca independente dentro de Aparca360, coas súas propias regras de validez, xeolocalización aplicable e tarifas. A integración co padrón municipal permitiu que a lista de residentes se actualizase automaticamente cando alguén se empadroaba ou causaba baixa.
A instalación física: tres cámaras ANPR estratéxicas
O concello xa tiña dúas cámaras de control de tráfico que se aproveitaron. Engadíronse tres cámaras ANPR adicionais nos puntos críticos: a entrada ao casco histórico, a avenida costeira con maior presión turística e o aparcadoiro do centro de saúde. Estas cámaras len matrículas e consultan en tempo real contra o sistema central de Aparca360.
O fluxo é simple: cando unha matrícula entra nunha rúa regulada, a cámara captúraa, envía a consulta á API e recibe resposta en menos de 800 ms con tres datos: se ten autorización, de que tipo e ata cando é válida. Se non a ten, queda rexistrada con marca temporal e localización para que o axente poida emitir denuncia, se procede.
A app cidadá
O despregamento incluíu a app móbil de Aparca360 con dous fluxos principais:
- Pagamento da zona azul por minutos reais (non por horas redondas), con renovación automática e aviso cando faltan 10 minutos para que remate a sesión.
- Vinculación da matrícula como residente, con verificación automática contra o padrón. Unha vez vinculada, a matrícula entra na lista verde sen necesidade de tramitación presencial.
O fluxo de alta de residente foi o que máis iteramos. A primeira versión esixía subir o DNI, a ficha técnica do vehículo e o certificado de empadroamento. Resultaba demasiada fricción para un servizo público gratuíto. A versión final só require o DNI con foto e autoriza unha consulta automatizada ao padrón municipal mediante API. A verificación é practicamente instantánea para as persoas empadroadas.
Resultados aos seis meses
Os datos seguintes son do semestre completo tras a entrada en produción:
| Indicador | Antes | Despois |
|---|---|---|
| Tempo medio de control de zona | 4 h/día | 40 min/día |
| Queixas veciñais sobre aparcamento | ~30/mes | ~6/mes |
| Recadación da zona azul (axustada estacionalmente) | baseline | +18% |
| Renovacións de residente tramitadas en liña | 0% | 94% |
| Tempo de tramitación da alta de residente | 3-5 días | < 5 minutos |
O dato que máis chamou a atención do cliente non foi o da recadación, senón o das queixas veciñais. A queixa máis frecuente —"non podo aparcar na miña propia rúa"— desapareceu non polo software, senón polo efecto disuasorio das cámaras ANPR. Cando todo o mundo sabe que o control é automático e constante, os condutores ocasionais deixan de ocupar prazas reservadas a residentes.
O que cambiariamos se o fixésemos outra vez
Tres aprendizaxes que xa aplicamos a despregamentos posteriores:
1. A auditoría inicial é o máis importante
As dúas primeiras semanas investíronse en mapear como xestionaba o concello as autorizacións na realidade, non como dicía que as xestionaba no seu procedemento documentado. Esa diferenza é crítica: o procedemento é a teoría; o que o software ten que dixitalizar é a práctica.
2. Comunicación municipal en paralelo ao despregamento
O concello encargouse da comunicación á veciñanza: cartelaría nas rúas reguladas, nota de prensa, sesión informativa aberta. Isto non parece técnico, pero é decisivo: a app funciona se a xente a coñece e a usa. Comezamos as semanas 3 e 4 cando o cartel xa estaba na rúa.
3. O primeiro mes é de seguimento intensivo
Durante o primeiro mes asignamos un técnico de Labrax para acompañar o cliente en remoto: revisión semanal de incidencias, axustes de configuración das cámaras e seguimento da adopción pola veciñanza. Detectáronse tres bugs reais (todos resoltos en menos de 48 horas) e axustáronse catro parámetros operativos que só emerxen cando hai datos reais.
É exportable a outros municipios?
Si, con dous matices. O modelo de listas brancas e a integración co padrón son directamente reutilizables. O que cambia entre municipios é:
- O catálogo de autorizacións (cada concello ten as súas particularidades).
- A infraestrutura física (cámaras, máquinas, conectividade).
- A cultura cidadá respecto ao pagamento dixital, que afecta ao ritmo de adopción.
Desde entón replicamos este patrón noutros tres municipios, todos con resultados similares nos KPI de control e satisfacción da veciñanza. O prazo medio de despregamento reduciuse a cinco semanas porque xa temos modelos de configuración e experiencia no mapeamento de autorizacións.
Se o teu concello se enfronta ao mesmo reto —convivencia entre zona azul, zona verde e autorizacións específicas—, o modelo está probado e a implantación é rápida.
